
جنس پارچه
| معیار | پنبه | اسپان |
|---|---|---|
| حس و حال | همون حس و حال طبیعی پنبه، لطیف و خنک. مثل یه روز آفتابی. | نرم و سبک، انگار هیچی نپوشیدی. آزادی حرکت بینظیر. |
| دوام | محکم و بادوام، اگه درست بشوریش سالها میمونه. | کشش عالی داره، زود چروک نمیشه، همیشه مثل روز اوله. |
| کی بپوشیمش؟ | اگه اهل استایلهای کلاسیک و حس طبیعی پنبه هستی. | اگه راحتی مطلق و آزادی حرکت برات اولویته. |
«بیمار خندههای توام بیشتر بخند». این جمله رو که میخونی، ناخودآگاه یاد کسی میفتی که بود و نبودش برات مهمه. اونی که خندههاش میتونه تمام خستگیهات رو ببره، اونی که شادیاش برات از هر چیزی باارزشتره.
بیمار چیزی بودن، یعنی وابسته بودن. یعنی بدون اون چیز، زندگیت معنا نداره. بیمار خندههای کسی بودن، یعنی عشق توی تمام وجودت ریشه زده. یعنی هر بار که اون میخنده، دلت یه دنیا سبک میشه.
توی این طرح، این شعر روی زمینه سفید با خط خوش مشکی نوشته شده. سفیدی زمینه، انگار که روشنایی روزه و این کلمات مشکی، مثل یه پیام واضح و صریح توی دل این روشنایی خودنمایی میکنن. نه نیازی به حاشیهست، نه نیازی به طرح دیگه. همین جمله کافیه تا تمام حرف دلت رو بزنه.
این تیشرت سفید با طرح این شعر، یه جور بیانیهست برای اینکه بگی تو هم یه نفر هستی که عاشق خندههای کسی هستی. برای اینکه بگی دلت میخواد اون همیشه بخنده، چون خندهاش زندگیبخشه.
هر وقت بپوشیش، انگار داری به همه میگی: "من عاشقم، من وابستهام، من بیمار خندههای کسی هستم."
| طرح: | شعر «بیمار خندههای توام بیشتر بخند» |
| رنگ: | سفید |
| جنس پارچه: | پنبه یا اسپان (اختیاری) |
| نوع چاپ: | DTF |
| مدل: | تیشرت آستین کوتاه یونیسکس |
| ساخت: | ایران |
| کد: | T151 |